**** مکه یعنی آدمیت ****

عید قربان، نذر قربان، بشنو از من این زمان، /

ای که نامت نیک گشته، در میان حاجیان، /

در میان کوچه گر یکدم قدم را طی کنی، /

چشمت افتد بر هزاران، خانه ی محتاج نان، /

این یکی گوسفند و گاهی گاو و اشتر میکشد، /

تا بیفتد پیشوند اسم او، حاجی فلان، /

آن یکی از بهر نانی، بار مردم می کشد، /

کی خدا گوید، تو حاجی باش و آن باشد غلام؟ ، /

عید قربان، عید بخشش، یک سوال از این جوان، /

حاجی آقا، رخصتی گویی بپرسم با زبان، /

کله و دلبندی، قربانی حاجی چه شد!؟،/

کس ندیده؟،ران و سر دست و بناگوش و زبان!؟، /

نذر قربانی دهی بر خانه!؟، این قربانی است!؟، /

این که قربانی نباشد!!، هر دمی کردی چنان، /

در روایات پیمبر، دیده ام من این سخن، /

حج واجب یکطرف، آن سو غم مستضعفان، /

ای که دستت بر دهانت می رسد، کاری بکن، /

تا نباشد همجوار خانه ات محتاج نان، /

گر که خواهی پیش رب حاجی شوی، این را بدان،/

مکه یعنی آدمیت، با تمام جسم و جان، /

عید قربان، عید زیبای قشنگ بندگی، /

خندقی گوید مبارک، بر شما و حاجیان /