✍آیه ی اکمال دین

آخرین حجِّ محمّد، سالِ دَه /

الْوِداع، ای کعبه ی خورشید و مَه/

میرسد هر کاروان از قبله گَه/

بر غدیر خُم، توقفگاهِ، رَه/

می شود نازل ز ربَّ العالمین/

آیه ی تبلیغ ، در این سرزمین/

حق چنین خواهد، صلاحِ مؤمنین/

یک ولی، مِن بعدِ، ختم الْمرسِلین/

آنچه نازل گشته از سوی خدا/

بهر ابلاغ است در این ماجرا/

وحی ،گر اینجا نگردد بر ملا/

در رسالت نیست کامل کارِ ما/

با خبر شد، آنکه رفته از غدیر/

بی اثر شد راه،بر بُرنا و پیر/

آنکه رفته باز میگردد ، به خُم/

می رسد آنکس که جا مانده ز خُم/

پس نبی،بعد نمازش خطبه گفت/

خطبه را روی جهازِ ناقه گفت/

حمد رب گفت و ستایش ها ز رب/

در پناه رب و یاری های رب/

از فِراغ خود ز دنیا گفت ،او /

حوض را، وصل و مصلی گفت، او/

گفت ای مردم، شما را بعد من /

بر کتاب و عِتْرتم دارم سخن/

گفت : ربِّ من، ولی باشد مرا/

بهتر از من،او وصی باشد مرا/

من ولی هستم برای مؤمنان/

بهتر از من هست آیا بینتان؟/

همصدا گفتند:حُجّاجِ مکان/

ای نبی ،تنها تویی مولایمان/

بر فراز آسمان ، دست نبی/

مُنجلی شد دست در دست علی/

گفت: هر کس را که من مولای او /

پس علی هم میشود مولای او/

دوستی با بیعت و دست علی/

دوستی، چون بر خدا و، بر نبی/

هر که دشمن شد ز رُخسار علی/

دشمن رب است و دشمن بر نبی/

دست در دست علی همسایه شد/

زیر نخلِ خُم ،علی هم،آیه شد/

آیه ی، اَلیَومَ اَکمَلْتُ لَکُمْ/

دینَکُمْ،اتمَمْتُ نعمَتْ،اهل خُم/

سراینده : علی دروگر